Þora

Undanfarið hef ég leitað leiða – leiða

til að hætta að leyfa mér að dreyma – dreyma

um framtíð sem er björt, sem er björt og svo fjarlæg

er betra að gefast upp, gefast upp, vera raunsær?

Draumar rætast aldrei nema í svefni.

Ofhugsa allt

Ég missi trúna

Samt held ég að

Ég reyni núna

Að skrifa söguna um sjálfan mig

Eins og ég vil

Ég þarf bara að þora,

tek fyrsta skrefið,

ég veit þau verða fleiri.

Ég þarf bara að þora,

fer mínar leiðir,

og hjartað mitt slær taktinn.

Einn daginn mun ég skína eins skært

og stjörnurnar,

ég lýsi upp nóttina.

Ég ætla að þora

og hald’ í draumana.

Kannski er alveg eðlilegt að efast – að efast

Að lífið leyfi draumunum að rætast – að rætast

Ofhugsa allt

Ég missi trúna

Samt held ég að

Ég reyni núna

Að skrifa söguna um sjálfan mig

Eins og ég vil

Ég þarf bara að þora,

tek fyrsta skrefið,

ég veit þau verða fleiri (ég veit þau verða fleiri).

Ég þarf bara að þora,

fer mínar leiðir,

og hjartað mitt slær taktinn (og hjartað mitt slær taktinn).

Einn daginn mun ég skína eins skært

og stjörnurnar,

ég lýsi upp nóttina.

Ég ætla að þora

og hald’ í draumana.

Það gæti tekið ár

og kannski verð ég sár

en lítill neisti kveikir bál.

Með eldinn inní mér

til stjarnanna ég fer

þar sem allur heimurinn sér.

Ég þarf bara að þora,

tek fyrsta skrefið,

ég veit þau verða fleiri.

Ég þarf bara að þora,

fer mínar leiðir,

og hjartað mitt slær taktinn.

Einn daginn mun ég skína eins skært

og stjörnurnar,

ég lýsi upp nóttina.

Ég ætla að þora

og hald’ í draumana.