Ég vaknaði á sunnudagsmorguninn
og sá þá allt í nýju ljósi.
og minnti mig á belju í fjósi.
Ég ákvað þarna um morguninn að kál’enni
og velti henni því á bakið.
og vafð’ana svo inn í lakið.
Já það er gott að vera laus við þessa leiðinda tík
Hvað á ég nú að gera við þetta lík.
Ég sett’ana ofan í frystikistu saman við brauð
en þegar ég ætlaði að loka.
svo ég ákvað þarna aðeins að doka.
Hausinn á henni hann var hálfur af
og á hana skelfdur ég starði.
Til öryggis ég í hana barði.
Hún öskraði og kom þar með upp um sig
augun voru stjörf af ótta.
og reyndi svo að leggja á flótta.
En ég var sneggri og greip í hennar hár
Já það er gott að vera laus við þetta leiðinda skass
Hvað á ég nú að gera við þetta hlass.
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
Þá dyrabjallan hringdi og mér dauðbrá
að þetta myndi lögreglan vera.
Ég ákvað í flýti að fela mig
og fór ofan í frystikistu.
Þá allt í einu mundi ég þar sem ég lá
að fjandans frystikistan var læst utanfrá.
C
D
F
Bb
C~
G
F~
B
G~
E
Eb
A