Frystikistulagið

F
Ég vaknaði á sunnudagsmorguninn
Bb
F
og sá þá allt í nýju ljósi.
Bb
F
F~
og minnti mig á belju í fjósi.
F~
Ég ákvað þarna um morguninn að kál’enni
B
F~
og velti henni því á bakið.
B
F~
og vafð’ana svo inn í lakið.
C~
B
Já það er gott að vera laus við þessa leiðinda tík
C~
B
F~
Hvað á ég nú að gera við þetta lík.
F~
Ég sett’ana ofan í frystikistu saman við brauð
B
F~
en þegar ég ætlaði að loka.
B
F~
G
svo ég ákvað þarna aðeins að doka.
G
Hausinn á henni hann var hálfur af
C
G
og á hana skelfdur ég starði.
C
G
G~
Til öryggis ég í hana barði.
G~
Hún öskraði og kom þar með upp um sig
C~
G~
augun voru stjörf af ótta.
C~
G~
A
og reyndi svo að leggja á flótta.
A
En ég var sneggri og greip í hennar hár
D
A
og í það fast ég rykkti.
D
A
Náði ég henni og kyrkti.
E
D
Já það er gott að vera laus við þetta leiðinda skass
E
D
A
Hvað á ég nú að gera við þetta hlass.
A
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
D
A
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
Bb
Oj bara, oj bara, oj bara ullabjakk.
Bb
Þá dyrabjallan hringdi og mér dauðbrá
Eb
Bb
Hvað átti ég nú að gera.
Eb
Bb
B
að þetta myndi lögreglan vera.
B
Ég ákvað í flýti að fela mig
E
B
og fór ofan í frystikistu.
E
B
Allavega ekki í fyrstu.
F~
E
Þá allt í einu mundi ég þar sem ég lá
F~
E
B
að fjandans frystikistan var læst utanfrá.

C

D

F

Bb

C~

G

F~

B

G~

E

Eb

A