Ást á pöbbnum

Hún hitti hann á pöbb eitt kvöld

á country-bar í Reykjavík

Hún starði á hann mjög ákveðin.

Hann starði á móti, dauðadrukkinn.

Hún kinkaði kolli og blikkaði á hann.

Hann var dáleiddur af allan vodkann

Hún fór til hans og spurði hvar hann var frá

Hún sagði veistu hvað við höfum sameiginlegt:

“Því vi      ð komum bæði frá Kópavogi.”

Ást á pöbbnum, þau féllu í ást á pöbbnum.

Nú grætur hann, hann átti að kynnast henni fyrst

Hún eyðir öllu hans fé, hann sparar ekki neitt

Hann vildi kaupa hús, en hann á varla fyrir ölkrús.

Til að gera allt verra hann missti vinnuna („Þú ert rekinn!“)

Í staðinn að vinna fór hann til norður með henni

Hún dró hann til Akureyrar

Þau dönsuðu línudans fram til klukkan þrjú

syngjandi:”Vi      ð komum bæði frá Kópavogi”

þau    sungu: “Vi      ð komum bæði frá Kópavogi”.

þau    sungu: “Vi      ð komum bæði frá Kópavogi”

þau    sungu þau sungu: “Vi      ð komum bæði frá Kópavogi”