Einn ég gekk á auðu stræti
Mér fannst þá eins og vorið væri í
því rigning, móða’ og mistur huldi
Þá allt í einu’ úr strætó stúlka
Þá virtist eins og við mér skini
og gamla torgsins gangstétt yrði
nákaldur vindur nú blási,
eins og vorsól mér skein,
því hún kom sem engill af himni
Dísin fagra í draumum mínum
Þótt kaldur vindur kollin ýfi,
nákaldur vindur nú blási,
eins og vorsól mér skein,
því hún kom sem engill af himni
nákaldur vindur nú blási,
eins og vorsól mér skein,
því hún kom sem engill af himni
D
Eb
C7
Cm
Bm
Gm
E
Bb
B
F~m
F
A7
Bb7
E7
B7
A