Ég snemma fór að hugsa um

Ég snemma fór að hugsa um,

hve þú Herra varst mér fjarri.

En ég þráði líf þitt Drottinn,

og að dveljast æ þér nærri.

En glatast mundi glöggt ég sá,

ef góðverk treysta þyrfti ég á,

en Guð þú sagðir við mig:

“Náð mín nægir þér.”

Það mörgum þykir heimska að

vera að hlusta á þig og trúa,

og þeir færa rök og sannanir

og segja orð þitt ljúga.

Þá vel ég finn ég ekkert get

og allt mitt traust því á þig set,

því Guð þú sagðir við mig.

“Náð mín nægir þér.”

Lífið oft er erfitt þegar

einn ég þarf að þreyja.

En ég veit að þú ert með mér

uns í þér ég fæ að deyja.

Ó Guð minn villt þú hjálpa mér

að helga líf mitt einum þér

svo fleiri fái’ að sjá,

að náð þín nægir mér.

Í orði Drottins alltaf finn ég frið

því hann er lausnarinn,

sem við mig sjálfur segir:

“Náð mín nægir þér.”