Hún syngur hljótt í húminu,
Er hún horfin, var það satt,
Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný,
þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
Hún minnist þess við mánaskin,
Hann dreymir hana dag og nótt,
að hún komi til hans skjótt.
Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný,
þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
já, ég trúi því, að dagur renni á ný.
Ab5
C5
Fm
Bb5
Ab
Cm
G
Gm
Bb
C#m
G#m
F#m
B
A