E
Hann átti heima’ í kofa hérna út með sjó,
A
E
a-ha-ha, svo er það o-ho-já.
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
B
– út á sjó.
E
Hann sagðist hafa verið á sjónum fjölmörg ár,
A
E
a-ha-ha, svo er það o-ho-já.
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
A
Oft sagði’ hann sögur sjóferðum af
E
og svaðilförum, þegar skipið fór á bólakaf,
A
en alltaf var það hann sem hafði öllu bjargað við,
B
og ef einhver brosir, karlinn spýtir út á hlið.
E
Þið sjáið oft á kvöldin, hann sjóinn horfir á,
A
E
a-ha-ha, svo er það o-ho-já.
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
A
Oft sagði’ hann sögur sjóferðum af
E
og svaðilförum, þegar skipið fór á bólakaf,
A
en alltaf var það hann sem hafði öllu bjargað við,
B
og ef einhver brosir, karlinn spýtir út á hlið.
E
Þið sjáið oft á kvöldin, hann sjóinn horfir á,
A
E
a-ha-ha, svo er það o-ho-já.
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
B
A
Hann þekkti’ ei frið né ró,
E
var alltaf
E
B
A
