Hún syngur hljótt í húminu,
Er hún horfin, var það satt,
Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný,
þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
Hún minnist þess við mánaskin,
Hann dreymir hana dag og nótt,
að hún komi til hans skjótt.
Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný,
þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
Mundu eftir mér, þegar morgunn er hér
þegar myrkrið loks, á enda er.
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
að ég trúi því, að dagur renni á ný.
já, ég trúi því, að dagur renni á ný.
C5
G#m
B
Ab
Gm
Bb5
G
Bb
Ab5
Cm
C#m
A
F#m
Fm