A
Er dag fer loksins að lengja
D
A
þá lyftist brúnin á mér.
D
A
Þá fer ég að huga að beislinu og hnakknum,
E
í hesthúsið rakleiðis fer.
A
Ég leysi Blesa af básnum,
D
A
beisla´ann og teymi af stað.
D
A
Svo legg ég hnakkinn á hrygginn á klárnum,
E
A
og herði gjörðina að.
D
Í ístaðið svo ég tylli tánum,
A
svo takist sveiflan með stæl.
E
En Blesi líður engum bjánum
A
að brúka sig eins og þræl.
D
Svo það næsta sem ég veit að hesthúshlaðið
A
er hart og rennandi vott.
E
A
En ekki skal ég fortaka að á klárnum sjáist glott.
A
E
A
Blesi minn, – klárinn minn.
Bm
D
E
A
Blesi minn, – Blesi klárinn minn.
F7
Bb
Þvílík þrjóska og hrekkir,
Eb
Bb
en þrjóskur líka er ég.
Eb
Bb
Öskrandi stekk ég svo aftur á klárinn,
F
en allt fer á sama veg.
Bb
Þá skal friðargjörð framin,
Eb
Bb
ég fer að Blesa með gát.
Eb
Bb
Nú er hann alveg hreint stilltur og staður
F
Bb
þá stend ég bara mát.
Eb
Klárinn byrjar á að fara fetið,
Bb
en ferðina eykur hann senn.
F
Enginn fær á slíkum ofsa setið,
Bb
svo upphefst sagan enn.
Eb
Það næsta sem ég veit að hesthúshlaðið
Bb
er hart og rennandi vott.
F
Bb
En nú er ljóst, að hrossin geta glott.
Bb
F
Bb
Blesi minn, – klárinn minn.
Cm
Eb
F
Bb
Blesi minn, – Blesi klárinn minn.