Þegar ég var fimmtán ára ungur bæði og ör
Ég keypti gamlan gítar og æfði gripin fín
og lærði brátt að spila stutta stubba
og spurði: „Kanntu að spila eitthvað eftir Bubba?“
Ég sagði: „Nei nei nei ég spila ekki neitt úr þeirri átt.
Nei nei nei ég spila frekar „Fyrr var oft í koti kátt“
Nei nei nei þetta er ekki til neins
ég spila ekkert eftir Bubba Morthens
Með gítarinn á bakinu ég flæktist út um land
Ég flaug eitt sinn á Ísafjörð rétt ég lentur var
flugveikur og nýbúinn að gubba
spurð’ ’ann: „Kanntu að spila eitthvað eftir Bubba?“
Ég sagði: „Nei nei nei ég spila ekki neitt úr þeirri átt.
Nei nei nei ég spila frekar „Fyrr var oft í koti kátt“
Nei nei nei þetta er ekki til neins
ég spila ekkert eftir Bubba Morthens
Ég spilaði og spilaði og á blúsnum var ég stífur
En kvöld eitt eftir lokalagið ein ljóshærð hjá mér lá
lagleg mjög svona rétt tuttugu og eins
„En syngdu fyrst eitt lag eftir Bubba Morthens“
„Stál og hnífur er merkið mitt merki farandverkamanna„
Ég hreinræktaður blúsari hætti nú að vera
Léttur bæði og líbó það er um að gera
að láta svona stífni vera að stoppa á mér stubbinn
„Nei! frekar syng ég öll kvöld eins og Bubbinn!„
B
E
Am
Em
Abm
F~
F
G7
G
C
Em7