Ég er flughestur og flakka milli heima, ó fyrirgefðu.!
Ég er flughestur og flakka milli heima,
í flestra augum þykir vera kyn.
Að farkosturminn góði skuli sveima,
en sjálfur ber ég einmitt á það skyn.
Hvernig bollar eins og þessi um loftin berast,
ég beini þeim hinn eina rétta veg,
í ævintýralöndin ávall gerast,
þar undur sem oss þykja skemmtileg.
Hvað er sem ég heyri og hvað er hér að sjá
hvílík býsn og undur er okkur núna hjá.
Kannski er þetta draumur og kannski er þetta grín
hvernig má slíkt vera á meðan sólin skín ?
Ljómalind mín kæra hvernig líst þér á ?
kanntu svör við þessu? Er þetta af og frá ?
Þetta er ekki draumur og þetta er ekki grín,
en þyggja myndi ég boðið ef væri það til mín.
Renna grímur tvær á bræður vini vora
það má varla ráða neitt af þeirra svip.
Það er spurning hvort í bollann þeir nú þora,
í þennan góða heilla og kosta grip.
Eigi óttast hér er undur býsna mikið,
og aukinheldur mesta þarfa þing.
Hermið mér þið bræður hví þið hikið,
þið haldið að ég vit’ ei hvað ég syng.
Hvað er nú til ráða og hvert er okkar svar
og hvernig væri að slá til og fá með honum far ?
Hvert er stefnan tekin og hvert mun liggja leið ?
komumst við til baka eða lendum við í neyð ?
Ljómalind mín kæra hvernig líst þér á ?
kannt þú svör við þessu? Er þetta af og frá ?
Kann ég svör við þessu kátt yrði hjá mér
ef kæmi ævintýrið og tæki mig með sér.
Þarn’ er farið góða sem þýtur út í geim
það mun ykkur bera í ævintýraheim.