A
E
D
E
Ef ég mæla mætti
A
E
D
E
með að þér teygið öl
A
E
D
E
nokkru hægar að hætti
A
E
D
E
þess sem heyrast vill og skilgreina kvöl.
A
E
D
E
Þér lýstuð vel og lengi
A
E
D
E
lofi á guðlegri blók
A
E
D
E
en talsvert lítið tengi
A
E
D
E
það við texta úr yðar helgustu bók.
A
E
Við skiljum vel
A
E
þann vanda í skel
D
C#m
Bm
af hnetu að hrópa út trú
D
C#m
A
á hégómafullt og sjálfhverft hjú.
A
E
Og aumt það ok
A
E
ofan íkok
D
C#m
Bm
að troða á öllum yðar trú
D
C#m
A
á tryllt, ímyndað hjú.
A
E
D
E
Eins ég skal nú skrifta
A
E
D
E
að ég skil helst til fátt
A
E
D
E
um hver má hverju rifta
A
E
D
E
og hvaða boðskap má vart auglýsa hátt.
A
E
D
E
Ég hefði haldið reyndar
A
E
D
E
að heilagt uppgjör hvers
A
E
D
E
leiddi til að leyndar-
A
E
D
E
dómur ljóssins félli á endanlegt vers.
A
E
Við skiljum vel
A
E
þann vanda í skel
D
C#m
Bm
af hnetu að hrópa út trú
D
C#m
A
á hégómafullt og sjálfhverft hjú.
A
E
Og aumt það ok
A
E
ofan íkok
D
C#m
Bm
að troða á öllum yðar trú
D
C#m
A
á tryllt, ímyndað hjú.
A
E
D
E
Því allt að einu mætti
A
E
D
E
annað hvert eitt rit
A
E
D
E
taka og túlka alla þætti
A
E
D
E
á trúarlega fullvissu og vit.
A
E
D
E
Að þræða stíga þröngu
A
E
D
E
þá sem heimta smátt.
A
E
D
E
Því mun á réttu og röngu
A
E
D
E
má þó reikna á öllu vitrænni hátt
A
E
Við skiljum vel
A
E
þann vanda í skel
D
C#m
Bm
af hnetu að hrópa út trú
D
C#m
A
á hégómafullt og sjálfhverft hjú.
A
E
Og aumt það ok
A
E
ofan íkok
D
C#m
Bm
að troða á öllum yðar trú
D
C#m
A
á tryllt, ímyndað hjú.
E
A
D
C#m
Bm
