C
Ég þekkti eitt sinn drengstaula
G
sem fölur var og fár,
C
með reytt og úfið hár, svo skyndibitablár.
G
hann gugginn var og grár.
C
Hann vældi þó að aldrei kæmu tár.
G
sem kraftinn gefið gat,
C
hann bara sat og sat og gaf í fæðu frat,
G
pældu allar leiðir út,
C
C7
en dýrið setti’ upp vandlætingarstút.
F
C
Þá vítamín amma’ honum kraftinn allan gaf.
G
C
Hún dældi honum ofan í hann þegar hann svaf.
F
C
Stafrófinu af vítamínum fékk hún í hann blekkt
G
C
með smurolíukönnu og stórri trekt.
G
Hann er eins og klettur það heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
C
Þegar hann dettur þá heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
G
Hann heitir Árni og segir doj-joj-joj-joj-joj.
C
Hann er úr járni, því heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
C
Og amma hans með blindu auga
G
bissnesljósið sá
C
gull á fingri og tá, sú gamla fór að spá.
G
til gróða yrði gott
C
og Íslands besta landkynningarplot
C
Nú æðir hann um heimsbyggðina
G
í hasarfullum leik
C
umbinn amma hvergi smeyk,hann lemur alla í steik
G
hann talar skýrt og hátt
C
hann gæti leikið He-man voða grátt.
F
C
Já vítamín amma’ honum hormónana gaf.
G
C
Hún dældi þeim ofan í hann þegar hann svaf.
F
C
Stafrófinu af bætiefnum fékk hún í hann blekkt
G
C
með smurolíukönnu og stórri trekt.
G
Hann er eins og uxi það heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
C
Þegar hann er hugsi þá heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
G
Hann heitir Árni og segir doj-joj-joj-joj-joj.
C
Hann er úr járni, því heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
F
C
En vítamín amma’ honum bætiefnin gaf.
G
C
Hún dældi þeim ofan í hann þegar hann svaf.
F
C
Bílhlössum af próteinfæðu fékk hún í hann blekkt
G
C
með fægiskóflu og risastórri tekt.
G
Hann er eins og klettur það heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
C
Þegar hann dettur þá heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
G
Hann heitir Árni og segir doj-joj-joj-joj-joj.
C
Hann er úr járni, því heyrist doj-joj-joj-joj-joj.
C7
F
G
C
