Jólaklukkur

Klukknahreim, klukknahreim hljóma fjöll og fell.

Klukknahreim, klukknahreim ber á blástirnd svell.

Stjarnan mín, stjarnan þín stafar geisla’ um hjarn.

Gaman er að geta’ um jól glaðst sem lítið barn.

Þótt ei sjái sól, sveipar jarðarból,

hug og hjarta manns heilög birta’ um jól.

Mjöllin heið og hrein hylur laut og stein.

Á labbi má þar löngum sjá lítinn jólasvein.

Klukknahreim, klukknahreim hljóma fjöll og fell.

Klukknahreim, klukknahreim ber á blástirnd svell.

Stjarnan mín, stjarnan þín stafar geisla’ um hjarn.

Gaman er að geta’ um jól glaðst sem lítið barn.

Komið, komið með kringum jóla   tréð.

Aldrei hef ég eins augnaljóma séð.

Björn fær hlaupahjól, Halla nýjan kjól.

Sigga brúðu sína við syngur: „Heims um ból“.

Klukknahreim, klukknahreim hljóma fjöll og fell.

Klukknahreim, klukknahreim ber á blástirnd svell.

Stjarnan mín, stjarnan þín stafar geisla’ um hjarn.

Gaman er að geta’ um jól glaðst sem lítið barn.