Kötukvæði

D
Það var um kvöld eitt að Kötu ég mætti.
A7
Hún var að koma af engjunum heim.
E7
A7
D
og nærri aldimmt á kvöldunum þeim.
D
Hún var svo ung eins og angandi rósir.
A7
Ég hafði aldrei séð hana fyrr.
E7
A7
D
D7
og augun leiftruðu þögul og kyrr.
G
D
Hlýtt ég tók í hönd á Kötu,
A7
D
D7
horfði’ í augun djúp og blá.
G
D
Gengum síðan burt af götu,
E7
A7
geymdi okkur náttmyrkrið þá.
D
En þegar eldaði aftur og birti
A7
í hjarta ákafan kenndi ég sting.
E7
A7
D
Hún var með einfaldan giftingarhring.
D
A7
E7
A7
D
G
D
Hlýtt ég tók í hönd á Kötu,
A7
D
D7
horfði’ í augun djúp og blá.
G
D
Gengum síðan burt af götu,
E7
A7
geymdi okkur náttmyrkrið þá.
D
En þegar eldaði aftur og birti
A7
í hjarta ákafan kenndi ég sting.
E7
A7
D
Hún var með einfaldan giftingarhring.
G
A7
D
Hún var með einfaldan giftingarhring.

E7

D

D7

G

A7