D
Það var einu sinni kerling og hún hét Pálína,
D
A
Pálína-na-na, Pála, Pála, Pálína
A
það eina sem hún átti var saumamaskína,
A
D
maskína-na-na, sauma, saumamaskína.
D
Og kerlingin var lofuð og hann hét Jósafat,
D
A
Jósa-fat-fat, Jósa, Jósa, Jósafat.
A
En hann var voða heimskur og hún var apparat,
A
D
apparat-rat-rat, appa, appa, apparat.
D
Hann átti gamlan kútter og hann hét Gamli Lars,
D
A
Gamli Lars, Lars, Lars. Gamli, Gamli, Gamli Lars.
A
Hann erfði hann frá mútter og hún var voða skass,
A
D
voðaskass, skass, skass, voða, voða, voða skass.
D
Svo hripaði hann línu til hennar Pálínu,
D
A
Pálínu-nu-nu, Pálu, Pálu, Pálínu.
A
Og bauð henni út á Lars með sína saumamaskínu,
A
D
maskínu-nu-nu, sauma-saumamaskínu.
D
Svo sigldu þau í blússi út á hið bláa haf,
D
A
bláa haf, haf, haf, bláa bláa haf.
A
Svo rákust þau á blindsker og allt ætlaði í kaf,
A
D
allt í kaf, kaf, kaf, allt í bóla, bólakaf.
D
Og Jósafat hann æpti: Við höfum okkur fest
D
A
höfum fest, fest, fest, höfum, höfum okkur fest.
A
Ég held ég verði að kasta minni balla, balla lest,
A
D
ballalest-lest-lest, balla, balla, ballalest.
D
Það fyrsta sem hann kastaði var saumamaskína,
D
A
maskína-na-na, sauma, saumamaskína.
A
Á eftir fór í hafið hans kæra Pálína,
A
D
Pálína-na-na, Pála, Pála, Pálína.
D
Nú reikar hann um og syrgir sína góðu kærustu,
D
A
kærustu-stu-stu, sína kæru kerlingu
A
sem situr niðri á hafsbotni og snýr saumamaskínu
A
D
maskínu-nu-nu, sauma, saumamaskínu.
A
D
