F
Bb
C
F
F
Bb
Ég er seinheppinn maður það sést best á því,
C
F
hve sjaldan ég dett og fer á fyllirí.
Bb
Þótt aldregi geri ég öðrum neitt mein,
C
F
ég alltaf er tekinn og mér stungið í Stein. (stungið í Stein)
F
Bb
Og kvenfólkið leikur mig líka svo grátt,
C
F
að líf mitt er dapurt, þá fer ég í hátt.
Bb
Ef ætla ég skvísu að húkka með heim,
C
F
hún hendist í burtu og stundum með tveim. (stundum með tveim)
F
Bb
Ef reyni með valdi að verja minn feng
C
F
og vaða í strákana og slá þá í keng,
Bb
þá ráðast þeir á mig og rota eins og mink,
C
F
mér rétta á kjammann eitt spítalavink. (spítalavink)
F
Bb
C
F
F
Bb
Á spítölum kvelur mig læknanna lið
C
F
með lamstri og sprautum, svo ég þoli ekki við.
Bb
Og því er það svo, að ég sagt get með sann,
C
F
að síst eru þeir fyrir slasaðan mann. (slasaðan mann)
F#
B
En verra er ekkert í veröldu þó.
C#
F#
en að vera á stað, þar sem mungát er nóg
B
og húka við bar eins og staðfastur staur
C#
F#
og stara í tómt glasið en eig’ ekki aur. (eig’ ekki aur)
F
Bb
B
C#
C
F#
