Fm
C
Fm
C
Fm
C
Á hoppudjúpum himni stjörnur stukku
Fm
C
en stráðust burt með feimnum kinna-roða
Fm
C
er sólin sjálf hóf bjartan dag að boða
Fm
C
með barmafylli af morgungeisla lukku.
Fm
C
Þá undur lífsins reis og fór á fætur
Fm
C
og furður heimsins dönsuðu í ljósi
Fm
C
þess hlýja dags er umvafði mig hrósi
Fm
C
með hlátrasköllum fram til næstu nætur,
Bb
næstu nætur.
Eb
Bb~D
Ég ósk’ að sautjánþúsund sólargeislar
Cm
Fm
Bb
klappi þér á kinn
Ab
Bb
Eb
Ab
með sautjánþúsund sólargeisla happi
Absus4
Ab
vin – ur minn.
Fm
vinur minn
Fm
C
Fm
C
Svo eina nótt þá brást mér sólin bjarta
Fm
C
því blíðust morgunstund varð aldrei rauð
Fm
C
sól sökk í hafið, drukknaði, var dauð
Fm
C
og drottnað hefur síðan nóttin svarta.
Fm
C
Nú hvorki tungl né skærar stjörnur skína
Fm
C
því skýin hafa himin tekið yfir
Fm
C
svo varla nokkurt strá hér lengur lifir.
Fm
C
Brátt lífið deyr ef ekki fer að hlýna,
Bb
fer að hlýna.
Eb
Bb~D
Ég ósk’ að sautjánþúsund sólargeislar
Cm
Fm
Bb
klappi þér á kinn
Ab
Bb
Eb
Ab
með sautjánþúsund sólargeisla happi
Absus4
Ab
vin – ur minn.
Eb
Bb~D
Ég ósk’ að sautjánþúsund sólargeislar
Cm
Fm
Bb
klappi þér á kinn
Ab
Bb
Eb
Ab
með sautjánþúsund sólargeisla happi
Absus4
Ab
vin – ur minn,
Eb
vinur minn.
C
Ab
Bb~D
Eb
Absus4
Cm
Bb
Fm
