leika frjáls um hlíð og dal,
líða áfram létt sem hind,
Hvísla ljóð’ að grænni grein,
glettast ögn við lítil blóm,
lauma koss’ á kaldan stein,
kastast áfram tær og hrein.
Ég vildi að ég væri eins og þú
og vakað gæti bæði daga og nætur,
þá öllu skyldi kveða óð um unað, ást og trú
sem aldrei bregst en hugga lætur.
Já, ef ég mætti lifa eins og lindin silfurtær
sem lög á sína undrastrengi slær.
Hvísla ljóð’ að grænni grein,
glettast ögn við lítil blóm,
lauma koss’ á kaldan stein,
kastast áfram tær og hrein.
Ég vildi að ég væri eins og þú
og vakað gæti bæði daga og nætur,
þá öllu skyldi kveða óð um unað, ást og trú
sem aldrei bregst en hugga lætur.
Já, ef ég mætti lifa eins og lindin silfurtær
sem lög á sína undrastrengi slær.
Já, ef ég mætti lifa eins og lindin silfurtær
sem lög á sína undrastrengi slær.
Cm
G7
C
G
C~7
D
Gm
F~m
D7
C~
B
F~
F~7
Bm