skellur brimið alla tíð, við björgin há.
meðan skýin svífa eitt af öðru hjá.
sem röddin rumskar, kveður upp sinn þunga dóm.
breiðir yfir þennan falska hrjúfa róm.
Stend við veginn, velti öllum steinum
skyldi heimurinn verða til,
enn á morgun, eða er það draumsýn
Í fjarska ljómar eins og leiftrandi ský.
Fljót lyginnar fer hljótt,
rennur hægt og þungt um farveg þess sem var.
þrengir hugsun sér og finnur hárbeitt svar
Stend við veginn, velti öllum steinum
skyldi heimurinn verða til,
enn á morgun, eða er það tálsýn
Í fjarska ljómar eins og leiftrandi ský.
Stend við veginn, velti öllum steinum
skyldi heimurinn verða til,
enn á morgun, eða er það tálsýn
Í fjarska ljómar eins og leiftrandi sk ý.
Bb
Ebmaj7
C
D5
E7sus4
Em
G
F6
D
Dsus4
F
Gm
Dm
Am