Stúfur

Er líða tekur á desember og fjórtándi rennur í hlaðið

kaldur vetur hafinn er og haust nýafstaðið

þá sveina flokkar ferðbúast og manna    byggðir sækja

og söguhetjan okkar mun skóg    jafir starfrækja.

Í hríðarbyl skrefin stutt en örugglega tekur

og sleða sínum tafarlaust til mannabyggða ekur.

Í dimmum, fúlum hellisskúta löngum stundum dvald     i

hann jafnt og þétt dagana til jóla     niður tald    i.

Í hlýjan bústað þinn Stúfur mætir,

mögulega í steikarpönnu krækir

Hann heimsækir þitt slot er börnin sofa

og gjöf í skóinn laumar, því ég lofa

Þó norðangarrinn þenji sig hann áfram vegin þýtur

og staðfastur sveinninn stutti aldrei til baka lítur

Hans nýja köllun; í einlægni börnin smá að kæta

og hrekki fyrri tíða tekist hefur að uppræta

Í hlýjan bústað þinn Stúfur mætir,

mögulega í steikarpönnu krækir

Hann heimsækir þitt slot er börnin sofa

og gjöf í skóinn laumar, því ég lofa

Í bústað þinn Stúfur mætir,

mögulega í steikarpönnu krækir

Hann heimsækir þitt slot er börnin værum blundi sofa

og gjöf í skóinn laumar, því ég lofa

Hvers hugljúfur litli Stúfur,

hversu hugljúfur litli Stúfur,

mhh svo hugljúfur litli Stúfur,

hversu ljúfur litli Stúfur